اختلال اضطراب اجتماعی

  • توسط مهسا کمیلی
  • ۱۳۹۸-۰۴-۰۹
  • ۹۲ بازدید

اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی SAD که گاهی هراس اجتماعی نامیده می شود. توسط ترس شدید از موقعیت ها یا عملکردهای اجتماعی که ممکن است فرد در آن ها مورد قضاوت توجه و موشکافی دیگران قرار گرفته یا بسیار سراسیمه شود و خجالت بکشد مشخص می شود.

بعضی از موقعیت هایی که افراد دچار اختلال اضطراب اجتماعی از آن میترسند عبارتند از:

موقعیت  های  مربوط به  تعامل  های  بین فردی  مانند مهمانی ها، جشن ها، جلسه های  عمومی ،  بحث  و  گفتگو ها  و  مکالمه ها و همچنین موقعیت های عملکردی مانند در مرکز توجه قرار گرفتن، خوردن، نوشیدن در مجامع عمومی.
بر اساس  چهارمین  مجموعه  تجدید  نظر  شده  تشخیصی  و  آماری اختلال های  روانی انجمن روانپزشکی آمریکا (۲۰۰۰) تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی مستلزم این است.

که موقیت های ایجاد کننده هراس همیشه یک پاسخ اضطرابی را در فرد راه اندازی می کنند.فرد باید اظهار کند که ترس او افراطی، شدید، غیرواقع گرایانه است،او  باید  از  این  موقعیت  ها  اجتناب کرد  یا  با  ناراحتی  زیادی  وارد  آنها  شود .دو  از نظر بالینی ناراحتی و نگرانی شدیدی را در اثر این اختلال تجربه کند .افراد دچار اضطراب اجتماعی شدید نسبت به افرادی که دچار این اختلال نیستند .

توجه بیشتری به اطلاعات اجتماعی تهدید مدار دارند.

در  برخی  مطالعات  نشان  داده  شده  که  اختلال  اضطراب  اجتماعی  با  تمایل  به  گزارش  میزان  بیشتری  از  حد  طبیعی  افکار  منفی درباره خود و موقعیت ها همبستگی و ارتباط دارد .این اختلال با ناخوشایند کردن مقایسه خود با دیگران (آنتونی ، روا، لیس، اسوالو، سونیسون ،۲۰۰۵). و نگریستن به خود از نظر مشاهده گر بیرونی هنگام قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی نیز ارتباط و همبستگی دارد

علت شناسی
عوامل رفتاری

دیدگاه رفتاری درباره هراس اجتماعی شرطی شدن هراس اجتماعی است.

مثلاً فرد ممکن است تجربه اجتماعی بدی داشته باشد.

(به طور مستقیم، از طریق الگوپذیری، یا از طریق آموزش کلامی ) و برای ترس از موقعیت های مشابه که بعداً از آنها اجتناب می کند،

شرطی سازی کلاسیک شده باشد. ترس  شرطی  شده  از  طریق  حضور در  آن  دسته  از موقعیت های  اجتماعی  که پیامدهای  منفی  ندارند  خاموش  نمی شود  زیرا  فرد گرایش دارد که از تمام موقعیت های اجتماعی اجتناب کند. اجتناب از تماس چشمی، کناره گیری از گفتگو، و دور از دیگران ایستادن نمونه هایی از رفتارهای ایمنی است

عوامل شناختی

محققان چندین شیوه مختلف را توصیف کرده اند که در آن فرایندهای شناختی ممکن است اضطراب اجتماعی را تشدید کنند.

نخست، اشخاص دچار اضطراب اجتماعی گویا معیارهای بسیار بالاتری برای عملکردشان دارند  و باورهایشان پیامدهای رفتار اجتماعی شان به طور غیرواقع بینانه ای منفی است  (اگر سرخ شوند یا در حین حرف زدن مکث کنند، دیگران طردشان خواهند کرد).

دوم، آنها در مقایسه با دیگران به طرز رفتارشان در موقعیت های اجتماعی بیشتر توجه می کنند، که به معنای کاهش توجه به اشخاص دیگر است. آنها به ویژه احتمال دارد به این موضوع فکر کنند که دیگران ممکن است چه نظری درباره آنها داشته باشند. آنها معمولاً تصورات دیداری منفی نیرومندی درباره نحوه واکنش دیگران به آنها در آینده می سازند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان