انگیزه سیاسی جنگ انقلابی

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۶-۱۰

انگیزه سیاسی جنگ انقلابی و جنگ انقلابی مردمی

انگیزه سیاسی  و تکنیک نظامی از موارد قابل تمایز و حائز اهمیت در جنگ می باشد.  انگیزه سیاسی و تکنیک نظامی در مواردی گاهی با هم مطرح شده اند و تمایزشان از یکدیگر مشکل است.  جنگ انقلابی و جنگ انقلابی مردمی ادبیات نظریه استراتژیک، آثاری را درباره جنگ‌های کوچک، جنگ انقلابی جنگ‌های مردمی، قیام، شورش، جنگ چریکی، جنگ داخلی، جنگ غیر متعارف، جنگ نامنظم، تروریسم و درگیری با شدت کم ارائه می‌دهد. تفاوت‌های تجربی بین دسته‌های جدا شده در این عناوین وجود دارد.

از این اصطلاحات، فقط جنگ انقلابی (و نفی آن) و جنگ انقلابی مردمی (به نظر می‌رسد که دارای یک انجمن سیاسی خاص مانند دموکراسی خلق باشد)، مضامین سیاسی خاصی را با خود دارا می‌باشد. بقیه از نظر سیاسی بی‌طرف هستند.  درست است که شورش، حتی جنگ چریکی، دارای انگیزه سیاسی شدیدی است، اما آن‌ها فقط به شیوه‌های درگیری اشاره می‌کنند. به عنوان مثال جنگ چریکی ابزاری با امکانات است که همانند روش نظامی است. به عبارت دیگر، نیروهای منظم می‌توانند به طور نامنظم مبارزه کنند.

زمینه تاریخی ایجاد یک ملت یا جامعه سیاسی

تمام جنگ باید یک بعد سیاسی داشته باشد، اما این بعد به طور معمول برای جنگ‌های کوچک  بسیار مهم تر از سایر انواع درگیری‌ها است. جنگ‌های كوچك در هر مقیاس به جای اینکه بین جوامع صورت بگیرند، درباره جوامع عمل می‌کنند. این مورد معمولاً با جنگ منظم انجام می‌شود. این اختلاف نباید بیش از حد از هم دور شود، زیرا از موارد تاریخی وجود دارد که روند درگیری منظم به مفهوم واقعی آن، یک ملت یا جامعه سیاسی را به وجود آورده است.

موارد تاریخی وجود دارد که روند درگیری منظم به مفهوم واقعی آن، یک ملت یا جامعه سیاسی را به وجود آورده است. شبه افسانه‌ای در مبارزه ملی در یک جنگ میهنی بزرگ، باعث شد مقداری از مشروعیت داخلی اتحاد جماهیر شوروی را که از دست رفته بود، به آن باز گرداند. یا در نظر بگیرید که چگونه استرالیا، نیوزلند و کانادا هویت متمایز سیاسی خود را به ترتیب در گالیپولی و ویمی ریج کشف کردند. وجه تمایز دیگری که نباید از آن چشم پوشی کرد، انواع خشونت در بین طیف‌های مختلف درگیری است. آنچه که می‌تواند در میان انتخاب‌های مختلف نظامی، خالص بودن انتخاب نامیده شود، نادر است.

جنگ ویژه  در جنگ جهانی دوم

در جنگ جهانی دوم، قدرت‌های متخاصم اصلی همگی درگیر جنگ منظم و نامنظم و حتی متوسل شدن به تروریسم بودند. در حقیقت، بسیاری از مبارزان آزادی ضد استعماری دهه ۱۹۴۰، ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ راه و رسم تاکتیک‌های چریکی و تروریسم را از معلمان جنگ ویژه متفقین در جنگ جهانی آموخته بودند. ژنرال وو نگواین جیاپ هنگام جنگ دوره‌ای با امپراطوری فرانسه و سپس ایالات متحده و متحدان محلی آن و در سال ۱۹۷۵ یک جنگ قاطع، جنگ منظم و حتی محلی را آغاز کرد. او عملیات چریکی را انجام داد و از روش‌های تروریستی به طور منظم استفاده کرد.

دنیای استراتژی، یک دنیای کلی

جای تعجب ندارد که بسیاری از اشکال جنگ منظم و نامنظم باید همزمان با جنگجویان یکسانی انجام شود و این یعنی اینکه زمین، دریا، هوا، فضا و فضای مجازی نباید دارای مرزهای معناداری بین درگیری‌ها باشند. دنیای استراتژی، یک دنیای کلی است.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان