بزرگ علوی – گیله مرد اثر برجسته ی او

  • توسط حسینی رضایی
  • ۱۳۹۸-۰۹-۱۴

داستان زندگی بزرگ علوی

بزرگ علوی نویسنده ای است ایرانی با تابعیت آلمان شرقی که دارای مشاغلی همچون دبیری، نویسندگی و استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هومبولت بوده است. پدر و مادرش از طرفداران مشروطیت در ایران بودند. علوی جزو نویسندگان رئال و سیاستمدار محسوب می شود و آثارش بازتاب و انعکاس وقایع سیاسی و اجتماعی است. او یکی از پدران داستان نویسی نوین در ادبیات ایران به شمار می رود. ژانر آثار علوی واقع گرایی است. علوی همپای صادق هدایت در دگرگونی و تحولات داستان‌نویسی در ایران تأثیر گذاشت و همانند او به وقایع رئال و واقع گرایی می پرداخت. و البته با گرایش‌ های رومانتیکی که در روحیهٔ ی ایرانی ریشه دارد. شخصیت های داستان های علوی اهل مبارزه و فعال و پویا هستند.

آثار داستانی و غیر داستانی

از آثار داستانی بزرگ علوی می توان از این آثار نام برد: چمدان، ورق پاره های زندان، چشم هایش، سالاری ها، میرزا، موریانه، گیله مرد، روایت. همچنین آثار غیر داستانی همچون ترجمه ی بعضی آثار به فارسی و ترجمه ی برخی آثار صادق هدایت و برخی آثار کلاسیک ایرانی به زبان آلمانی را در پرونده و کارنامه ی ادبی خود دارد.

گیله مرد اثر برجسته ی بزرگ علوی

گیله مرد مجموعه ای است شامل هشت داستان کوتاه به نام های: «گیله مرد، اجاره خونه، دزاشوب، یه ره نچکا، یک زن خوشبخت، رسوایی، خائن، پنج دقیقه پس از دوازده». این مجموعه داستان های کوتاه توسط انتشارات نگاه چاپ شده بود. داستان گیله مرد درباره مردی روستایی اهل گیلان است که توسط دو محافظ به فومن برده می شود. گیله مرد دهاتی گیلانی اهل مبارزه است که به جنبش های دهقانان پیوسته بود. اما با حمله ی ماموران همسرش کشته می شود و خود نیز به انبوه جنگل های گیلان پناه می آورد. گیله مرد از موفق ترین داستان های کوتاه ایرانی محسوب می شود و با آثاری هم چون داش آکل صادق هدایت و تنگسیر صادق چوبک قابل قیاس است.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان