تأثیر سن بر چاقی

  • توسط حق زاد
  • ۱۳۹۸-۰۵-۲۶

تأثیر سن بر چاقی

افراد در هر سنی ممکن است دچار اضافه وزن شوند اما در سنین خاصی این احتمال افزایش می یابد که در زنان و مردان متفاوت است.

تاثیر سن بر چاقی :

تأثیر سن بر چاقی شامل چندین مرحله میباشد :

۱- یش از تولد:

وزن مادر در دوران بارداری ممکن است اندازه بدن، شکل و ترکیب بدنی نوزاد را در آینده تحت تأثیر قرار دهد. دارا بودن BMI بالا قبل از بارداری و افزایش وزن زیاد در طی دوران بارداری از جمله ریسک فاکتورهای ابتلا به چاقی نوزادان در دوران کودکب خواهد بود. به علاوه سیگار کشیدن و یا دیابت مادر خطر ابتلا به چاقی را در فرزندان آنها افزایش می دهد .

گر چه وزن هنگام تولد عامل پیشگویی کننده ضعیفی برای چاقی در آینده است، نوزادان کم وزن، کوتاه قد و با دور سر کوچک، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به چاقی شکمی و سایر بیماری های مرتبط با چاقی در مراحل بعدی زندگی هستند.

کودکانی که از مادر دیابتی متولد می شوند و یا مادران آنها در طی بارداری سیگاری بوده اند ریسک بالاتری برای ابتلا به چاقی و اضافه وزن در کودکی و بزرگسالی دارند .

۲- شیرخوارگی:

نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند در مقایسه با فورمولا، ریسک پایین تری برای ابتلا به اضافه وزن دارند. به عنوان مثال، تغذیه انحصاری نوزاد با شیر مادر در طول سه ماهه اول زندگی یا ماه های بعد، خطر ابتلا به اضافه وزن را در دوران کودکی کاهش می دهد .

مطالعه ای بر روی ۱۱۰۰۰ کودگ در بدو ورود به مدرسه، شیوع چاقی در کودکانی که از شیر مادر محروم بوده اند و در کودکانی که به مدت ۱۲ ماه یا بیشتر از شیر مادر تغذیه شده بودند به ترتیب ۵/۴ درصد و ۸/۰ درصد گزارش شد. نتایج یک متاآنالیز با بررسی ۱۷ مطالعه نشان داد که با افزایش طول مدت شیردهی خطر ابتلا به اضافه وزن در طول زندگی کاهش می یابد.

۳- کودکی:

ارزش پیشگویی کنندگی چاقی دوران کودکی با توجه به شروع چاقی و سابقه فامیلی متفاوت است. مطالعه مروری بر روی ۸۵۴ نفر نشان داد که کودکان چاق زیر ۳ سال در معرض خطر پایینی برای ابتلا به چاقی هستند مگر اینکه یکی از والدین یا هر دو چاق باشند.

از سویی دیگر چاقی در کودکان بالای ۳ سال بدون در نظر گرفتن وزن والدین، اثر پیشگویی کننده قوی در رابطه با بزرگسالی دارد. در هر دو گروه چاق و غیر چاق زیر ۱۰ سال، داشتن یک والد چاق خطر ابتلا به چاقی را در بزرگسالی دو برابر می کرد.

جهش چربی توصیف کننده شرایطی است که در سنین ۵ تا ۷ سالگی رخ می دهد که طی آن روند کاهش BMI پایان یافته و رو به افزایش می گذارد.

جهش چربی زود هنگام نیز خطر ابتلا به چاقی بزرگسالی را افزایش می دهد. علاوه بر این، درجه و شدت اضافه وزن (صدک بالاتر از ۹۵) در کودکی به ویژه در نوجوانی، خطر ابتلا را افزایش می دهد .

۴- نوجوانی:

چاقی در نوجوانی با چاقی شدید در بزرگسالی در ارتباط است . به علاوه، وضعیت وزن بدن در نوجوانی عامل پیش بینی کننده عوارض سلامتی در آینده فرد خواهد بود .

۵- زنان بزرگسال:

اغلب زنان دارای اضافه وزن، وزن اضافی خود را پس از بلوغ کسب کرده اند . این اضافه وزن ممکن است به دنبال عواملی از جمله بارداری، داروهای خوراکی پیشگیری از بارداری و یائسگی رخ داده باشد.

به عنوان مثال افزایش وزن در دوران بارداری و تأثیر بارداری بر وزن زنان در آینده از عوامل مهم مؤثر بر سابقه اضافه وزن زنان به شمار می روند. تعداد کمی از زنان در این دوران دچار افزایش وزن بسیار زیاد و در برخی موارد تا ۵۰ کیلوگرم می شوند.

پس از یائسگی نیز اضافه وزن و تغییرات توزیع چربی در بدن رخ می دهد. کاهش ترشح استروژن و پروژسترون بیولوژی سلول های چربی را به گونه ای تغییر می دهد که تجمع چربی در نواحی مرکزی افزایش پیدا کند. لازم به ذکر است چاقی مرکزی و شکمی از ریسک فاکتورهای کلیدی ابتلا به بیماری های قلبی عروقی محسوب می شوند.

۵- مردان بزرگسال:

تغییر شیوه زندگی فعال در نوجوانی به یک سبک زندگی بدون تحرک با افزایش وزن در بسیاری از مردان در ارتباط است. افزایش وزن تا دهه ششم ادامه دارد. بعد از سن ۵۵ تا ۶۴ سالگی، وزن نسبی پایدار باقی می ماند، و پس از آن شروع به کاهش می کند

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
24 + 26 =


اخبار

سینما و هنر

جهان