تفاوت­ های کارآفرینی فردی و کارآفرینی سازمانی

  • توسط الهام امامی
  • ۱۳۹۸-۰۵-۰۳
  • ۱۰۴ بازدید
تفاوت­ های کارآفرینی فردی و کارآفرینی سازمانی ، کارآفرینی اجتماعی ، فرهنگ کارآفرینانه

تفاوت­ های کارآفرینی فردی و کارآفرینی سازمانی

تفاوت­ های کارآفرینی فردی و کارآفرینی سازمانی

برخی از صاحب‌نظران نظير كورنوال و پرلمن، معتقدند که کارآفرینی درون سازمانی فرآیندی است که از طریق محصولات، فرآیند‌ها و ایده‌های جدید در سازمان به اجرا گذاشته می‌شود و توسعه می‌یابد. از این‌رو فرآیند کارآفرینی درون‌سازمانی (کارآفرینی سازمانی) به‌طور كامل با فرآیند کارآفرینی مستقل تفاوت دارد و تفاوت در وضعیت محیطی آن‌ها برای هریک مزیت‌ها و معایبی را به‌وجود می‌آورد.

کارآفرینی سازمانی

فرای، نیز کارآفرینی سازمانی را فرآیندی می‌داند که در آن تولیدات و فرآیند‌ها از طریق ایجاد فرهنگ کارآفرینی در درون یک سازمان در حال فعالیت توسعه داده می‌شود. هم‌چنین وی معتقد است که کارآفرینی سازمانی در مقایسه با کارآفرینی فردی دارای نقاط اشتراک و افتراق زیادی است. مثلا هر دو بر نوآوری تاکید می‌کنند. نوآوری می‌تواند مربوط به ارائه کالا و خدمات جدید و یا فرآیند‌ها و روش‌های جدید مدیریتی باشد. هدف هر دو ایجاد محصولات یا خدمات با ارزش افزوده است و هم‌چنین هر دو در پی انجام فعالیت‌هایی هستند که نسبت به سایر فعالیت‌ها، دارای میزان خطرپذیری بیشتری می‌باشند. در کارآفرینی فردی بر روی سرمایه و وقت کارآفرین ریسک می‌شود در حالی که در کارآفرینی سازمانی با اقدام به تولید محصولات جدید، بر روی سرمایه شرکت ریسک می‌شود.

کارآفرینی فردی  و کارآفرینی اجتماعی

تفاوت‌های کارآفرینی فردی با کارآفرینی اجتماعی شاید چشم‌گیرتر از شباهت‌های آن‌ها می­ باشد .اولین تفاوت آن‌ها این‌است که اقدامات کارآفرینی فردی ایجادی است، در حالی که کارآفرینی سازمانی اغلب متوجه بازیابی است. اقدامات بازیابی اغلب در مواجه شدن با رکود در سازمان‌های بزرگ صورت می‌گیرد، اما کار‌آفرینی سازمانی می‌تواند رشد و نوآوری را در یک شرکت سنتی بهبود دهد. هم‌چنین کارآفرینی سازمانی می‌تواند تعدیلی باشد چرا که فرهنگ کارآفرینانه را در سازمانی تعدیل می‌کند که در گذشته ساختار کاملا عمودی و سلسله مراتبی داشته است.

فرآیند ارائه خدمات و محصولات جدید ممکن است نتیجه کارآفرینی سازمانی باشد، اما هدف غائی آن بازیابی فرهنگ کارآفرینانه است و این در حالی است که کارآفرینی مستقل، فرآیند یا محصولی را ایجاد می‌کند که پیش‌از آن موجود نبوده­است. تفاوت دیگر میان کارآفرینی فردی و سازمانی در رقیبان شرکت است.

در کارآفرینی فردی رقیب بازار می‌باشد. کاری که کارآفرین مستقل انجام می‌دهد، برطرف کردن موانع موجود در بازار برای بقاء و رقابت است. اما در مورد کارآفرینی سازمانی، فرهنگ شرکت، رقیب اولیه می‌باشد. با توجه به این ارتباط شرکت می‌تواند جلوی بسیاری از فرآیند‌های کارآفرینانه را که به دنبال آن بوده، سد نماید. از این‌رو علاوه بر غلبه­بر موانع بازار کار، کارآفرین سازمانی باید بر موانع سازمانی نیز غلبه کند.

تفاوت اصلی دو نوع کارآفرینی

تفاوت سومی که بین این دو نوع کارآفرینی وجود دارد شاید تناقضی است که راجع به مورد دوم وجود دارد. در بسیاری از موارد شرکت مادر می‌تواند به جای رقیب یک دوست باشد. چنان­چه ارتباط شرکت مادر و واحد تاسیس شده جدید خوب باشد، کارآفرین سازمانی از طریق خزانه شرکت مادر به سرمایه لازم دسترسی پیدا می‌کند. باوجود این‌که سرمایه شرکت محدود است و گردآوری پول نیاز به تایید مدیران در سطوح مختلف دارد، اما چنان‌چه امکان یا فرصتی برای اقدام به فعالیت پر­مخاطره وجود داشته باشد کارآفرین سازمانی از ‌سوی شرکت مادر تامین اعتبار می‌شود. در حالی‌که کارآفرین فردی یا باید از ثروت شخصی خود استفاده کند و یا تلاش نماید تا سرمایه‌ها را از منابع مختلف خارجی بدست آورد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان