حسین منزوی – از ترمه و تغزل و نظر وی درباره شعر و شاعری

  • توسط حسینی رضایی
  • ۱۳۹۸-۰۸-۲۲

درباره حسین منزوی

حسین منزوی شاعر معاصر متولد ۱۳۲۵ که در قالب های متنوع شعر نو و کلاسیک شعر سروده است. اما وی را بیشتر به عنوان شاعری غزل سرا می شناسیم. منزوی در زمینه شعر و در زمینه ی نقد و نظر از خود آثار متعددی را بر جای گذاشته است.

آثار  منزوی

بسیاری از مهم ترین آثار او در زمان حیاتش منتشر شد. از جملۀ این آثار می‌ توان به مجموعه غزل‌ های «از شوکران و شکر»، « از کهربا و کافور»، «با عشق در حوالی فاجعه» و «از ترمه و تغزّل» اشاره کرد. پس از درگذشت او تعدادی کتاب از او منتشر شد که از مهم ترین آن‌ها «دیدار در متن یک شعر» و «مجموعۀ اشعار» او بود.

کتاب از ترمه و غزل

کتاب «از ترمه و تغزّل» را می‌ توان از چند جهت، یکی از مهم ترین کتاب‌ های حسین منزوی دانست؛ اول این که این کتاب در زمان حیات او منتشر شد و از این رو طبیعتاً با رضایت خود شاعر منتشر شده است. دوم اینکه، این کتاب گزیده‌‌ ای از شعرهای اوست که به صورتی متناسب، مضامین و قالب‌ های مختلف شعریِ منزوی را در بر می‌ گیرد. «از ترمه و تغزّل» شامل گزیده‌ ای از شعرهای حسین منزوی است که در قالب‌ های مختلف سروده شده‌‌ اند، غیر از قالب غزل، قالب‌ هایی مثل مثنوی، رباعی، نیمایی و حتی قالب‌ های ‌آزاد مثل شعر سپید را هم در آن می‌ توان یافت.

نظر حسین منزوی دربارۀ شعر و شاعری

منزوی می گوید: «شعر اگر قادر باشد خود از خود دفاع خواهد کرد و خواهد ماند و اگر نه، از گردونه بیرون خواهد افتاد و از یادها خواهد رفت.» «اگر مصراعی، بیتی، غزلی و خلاصه شعری از این مجموعه توانست دلتان را به مهر و عشق و دوستی بلرزاند، مرا به یاد آورید که عمری به خاطر مهربانی و دوستداری فریاد زده‌ ام و باز اگر پیام عشقی از این دفتر گرفتید به حرمت عشق که عزیزش بدارید چرا که عمری برای ستایش عشق گلو پاره کرده‌‌ام از روزگار «حنجرۀ زخمی تغزّل» تا روزگار «کهربا و کافور».

عشق در شعر

منزوی می گوید:  «هستند کسانی که می‌ گویند در غزل هرچه حرف بوده، حافظ و سعدی و … زده‌ اند و دیگر حرفی نمانده است. من می‌ گویم اینطور نیست و خیلی حرف‌ هاست که حافظ و سعدی نگفته‌‌ اند. چرا که خیلی مسائل وجود دارد که حافظ و سعدی لمس نکرده‌‌ اند من می‌ گویم عشق یک مسألۀ روزمره نیست. عشق یک همیشه است. عشق من و شما که با منید با عشق حافظ فرق‌ های بسیاری دارد. مگر نه این که زمانۀ ما با زمانۀ حافظ فرق‌ های بسیاری دارد؟ و عاشق زمانۀ ما و معشوق زمانۀ ما نیز. ناچار طعم غزل من و شما با طعم غزل شاعر قرن هفتم و نهم و دوازدهم فرق بسیار خواهد داشت و اگر نداشته باشد، معلوم است که من و شما انسان زمان خود نیستیم.» …

پیشنهادهای منزوی برای روش سرودن

منزوی می گوید: «غزل امروز باید ردیف‌ های تصنّعی را کنار بگذارد. حتا اگر بتواند ردیف را کنار بگذارد بهتر است. چرا که ردیف تا حدی قابل پیش‌ بینی شدن بیت را باعث می‌ شود. غزل امروز نباید مقیّد به تعداد ابیات باشد. اینکه غزل، باید حداقل هفت بیت و حداکثر چهارده بیت باشد، حرف مسخره‌ ای است و به درد همان‌ هایی می‌خورد که در انجمن‌ های ادبی، با شتر و کاروان به استقبال غزل سعدی می‌ روند. حرف من، هر جا که تمام شد، غزل من هم، همانجا تمام می‌ شود. چه عیب دارد که غزل سه بیتی و چهار بیتی هم داشته باشیم؟ …”

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
23 + 4 =


اخبار

سینما و هنر

جهان