• صفحه اصلی
  • >
  • مقالات
  • >
  • حکومت سیاسی ایده آل – ترکیب سوسیالیسم و مذهب در دیدگاه دکتر شریعتی

حکومت سیاسی ایده آل – ترکیب سوسیالیسم و مذهب در دیدگاه دکتر شریعتی

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۹-۲۴

حکومت سیاسی ایده آل در دیدگاه شریعتی

حکومت سیاسی ایده آل  در نظر دکتر شریعتی  مرکب از مذهب و سوسیالیسم است. شریعتی در تبیین یک الگوی ایده آل برای زندگی جمعی از سوسیالیسم سخن گفته است و در واقع آن را به عنوان الگوی سیاسی برتر ستایش نموده است. هر چند او بر این باور است که سوسیالیسم راستین، که جامعه ای بی طیقه می‌سازد، بدون مذهب ممکن نیست. او ضرورت وجود مذهب را این گونه شرح می دهد که در صورتی که انسان‌ها به درجه‌ای از رشد معنوی و کمال اخلاقی دست نیابند و ارزش‌هایی نظیر ایثار در آنها شکل نپذیرد، برابری و عدالت در جامعه ایجاد نخواهد شد.

ضرورت وجود مذهب در جامعه بی‌طبقه

شریعتی خود درباره  ضرورت وجود مذهب در ایجاد سوسیالیسم راستین در جامعه می‌گوید:

«حق‌ها هرگز برابر نیست و ماتریالیسم، جبرا به اندرویدوالیسم می‌انجامد و برعکس، مذهب نیز ثا  جامعه‌ای از بند افزون طلبی مادی و استثمار و تضاد طبقاتی رها نشده است نمی‌تواند تحقق یابد. چه، تنها در چنین جامعه‌ای است که انسان رها شده از بند تنازع مادی، مجال آن را می‌یابد که از بیماری شيء شدن در نظام ماشینیسم و سرمایه داری، و یا از خود بیگانه شدن در برابر بت پول و مصرف و گرگ و میش شدن در رابطه طبقاتی نجات یابد.

اینکه در نهایت به خودآگاهی رسد و به اصالت وجودی خویش تکیه کند و فطرت نوعی خویش را تکوین کند و به رشد ارزش های متعالی، و در نتیجه، تکامل ذاتی خود بپردازد و خلق و خوی خدا را گیرد و جانشین خدا در طبیعت گردد و اینها است دعوت های نهایی مذهب، که تنها در جامعه ای بی طبقه، که بر اساس کتاب و ترازو و آهن استوار است، نه جهل و تبعیض و ضعف، می تواند تحقق عینی یابد و تحقق توحید در زندگی بشری، این است»

تحرک و کنش‌گری اجتماعی در حکومت سیاسی ایده آل

شریعتی در تبیین حکومت سیاسی ایده آل خود ترکیبی از  سوسیالیسم و مذهب را در نظر می‌گیرد که دورکن جامعه ایده آل و انسان ایده آل مد نظر او از قبل آن شکل می‌گیرد و در درون آن رشد می‌کند. ظلم و مقابله با دشمن را از این طریق به مخاطب خود منتقل ساخته او را دعوت به برخاستن کند.

شریعتی با بیان اینکه «ما بی شرمان صدها سال است که مانده‌ایم» روند خفتگی و انفعال جامعه را به یک پروسه زمانی طولانی متصل می‌کند و آن را به شکل روندی معمول در طول سالیان گذشته نشان می‌دهد. در واقع شریعتی با این کار به نوعی می‌کوشد تا از روند معمول بر جامعه که همانا سردی و بی تفاوتی است، آشنایی زدایی کند و مخاطب را بر خلاف رسم دیر آشنای بی اعتنایی به مسائل جامعه به تحرک و کنش گری اجتماعی فرا خواند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان