رئالیسم و فناوری هسته‌ای

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۴-۱۹

رئالیسم و فناوری هسته‌ای

از دیدگاه رئالسیم و فناوري هسته‌اي تفاوتی میان این فناوری و ساير فناوري‌ها تفاوت‌هاي عميقي وجود ندارد. از منظر رئالیسم هسته‌ای تا دهه ۱۹۷۰ فناوري هسته‌اي عمدتاً محدود به پنج كشور هسته‌اي و كشورهاي پيشرفته از نظر فناوري بود.در آن زمان تصوير غالب اين بود كه ساير كشورها و به ويژه كشورهاي در حال توسعه نمي توانند به راحتي به اين فناوري حساس دست پيدا كنند و لذا تدوين سيستم‌هاي كنترل صادرات دقيق درحوزه فناوري هسته‌اي مي تواند ازاشاعه فناوري هسته‌اي جلوگيري كند.

رئالیسم هسته‌ای در سیاست بین‌الملل

از دهه ۱۹۵۰رويكرد رئاليستي تفكر رايج در تحليل چرايي تلاش دولت‌ها براي دستيابي به فناوري هسته اي بوده است. نخستين متفكراني كه در صدد شناخت پيامد‌ها و علل هسته اي شدن دولت‌ها برآمدند،عمدتاً از منظر مفروضات رئاليستي به موضوع مي نگريستند و اين امر باعث شد چنين نگرشي به حوزه تصميم گيري و سياست گذاري نيز راه پيدا كند.
از منظر پيروان رويكرد رئالسیم انسان ذاتاً موجودي شرور است و اين شرارت وي در دولت نيز متجلي است.از آنجا كه در نظام بين المللي برخلاف جامعه داخلي،يك دولت يا حاكميت قدرتمند وجود ندارد،لذا وضعيت آن،وضعيت جنگ همه عليه همه است كه‌هابز انديشمند انگليسي قرن هفدهم توصيف مي كند.

نئورئالیسم وفناوری هسته‌ای

نئورئالیسم (رئالیسم ساختاری)مانند شکل کلاسیک آن همچنان دولت را به عنوان بازیگر اصلی صحنه سیاست بین¬المللی می-داند. رئاليسم عمده‌ترين دليل دولت‌ها براي انجام فعاليت‌هاي هسته‌اي و دستيابي به سلاح هسته‌اي را نگراني‌هاي امنيتي آنها مي داند. محيط بين المللي يك محيط نا امن است و لذا دولت‌ها براي تأمين بقاي خود بايد يه يك ابزار مطمئن مجهز شوند و آن ابزار سلاح هسته اي مي‌باشد.

پیامدهای رئالیسم هسته‌ای

رئاليسم، تبييني قانع كننده از دلايل دولت‌ها براي دستيابي به سلاح هسته‌اي ارائه داد وثانياً به دليل نبود اطلاعات معتبر در مورد شيوه‌هاي تصميم گيري و سياست گذاري دولت‌ها، تبيين رئاليستي مي‌توانست كمك رئالیسم در اوایل دهه ۱۹۸۰ به علت جنگ سرد به مرحله نوین و رقابت تسلیحاتی میان شرق و غرب،تجدید حیات یافت.
پيامد‌هاي ناشي از بكارگيري سلاح‌هاي هسته اي آن اندازه زياد است كه دولت‌هاي ديگر را وادار مي كند به دولت دارنده سلاح هسته اي حمله نكنند. از طرف ديگر با وجود سلاح هسته اي در دست يك دولت ، انتقام گيري متعارف از آن دولت ديگر كارآمدي لازم را نخواهد داشت. ‌چنين نگرشي به جهان ريشه در بدبيني فلسفه رئاليستي نسبت به ماهيت آدمي دارد.

وضعیت آنارشی وسلاح هسته‌ای

در وضعیت آنارشی در ادبيات رئاليستي روابط بين الملل.اين وضعيت دولت‌ها را به داشتن سلاح هسته اي تشويق مي كند.بنابراين در هسته اي شدن دولت‌ها، عوامل خارجي و در رأس آنها نا امني ناشي از رقابت دولت‌ها در نظام بين المللي مهم تر از عوامل دیگرمي باشد. ممكن است در داخل يك كشور گروهي مخالف دستيابي به سلاح هسته اي باشند ،اما احساس نا امني دولت مقدم بر خواست اين گروه‌ها مي‌باشد.

بازدارندگی هسته‌ای

در تحليل نظريه رئاليستي ، ويژگي ثبات ساز سلاح‌هاي هسته اي عمدتاً با نظريه بازدارندگي قابل توجيه است. از دهه ۱۹۵۰رويكرد رئاليستي تفكر رايج در تحليل چرايي تلاش دولت‌ها براي دستيابي به فناوري و بمب هسته اي بوده است. نخستين متفكراني ،عمدتاً از منظر مفروضات رئاليستي به موضوع مي نگريستند و اين امر باعث شد چنين نگرشي به حوزه تصميم گيري و سياست گذاري نيز راه پيدا كند.دليل آن اين بود كه اولاً رئاليسم،تبييني قانع كننده از دلايل دولت‌ها براي دستيابي به سلاح هسته‌اي ارائه مي داد وثانياً به دليل نبود اطلاعات معتبر در مورد شيوه‌هاي تصميم گيري و سياست گذاري دولت‌ها، تبيين رئاليستي مي توانست كمك كننده سياست گذاران باشد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان