• صفحه اصلی
  • >
  • مقالات
  • >
  • سقوط دموکراسی انجمنی – دوره جنگ داخلی فرقه‌ای ۱۶ ساله در لبنان

سقوط دموکراسی انجمنی – دوره جنگ داخلی فرقه‌ای ۱۶ ساله در لبنان

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۸-۰۲

دوره سقوط دموکراسی انجمنی در پی جنگ داخلی

دوره سقوط دموکراسی انجمنی در زمان وقوع جنگ داخلی ۱۶ ساله و فرقه‌ای در تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۷۵ رخ داد. عوامل داخلی و خارجی زمینه را برای وقوع جنگ داخلی در لبنان فراهم کرد.زمینه‌ای برای درگیری‌های مدنی، نزاع‌های اجتماعی شدید که تجلی آن در تظاهرات و اعتصابات کارگری و دانشجویی نمود پیدا می‌کرد. در نگاه کلی، علل بی‌ثباتی سال‌های بعد از ۱۹۷۵ را باید در انحراف ساختار سیاسی و اجتماعی لبنان از اصول دموکراسی اجماعی از یک طرف و مناسب نبودن تقسیم قدرت و ساخت نظام سیاسی فرقه‌ای با تحولات جدید جستجو کرد. در نتیجه تحولات داخلی و خارجی لبنان، چند انحراف اساسی از مدل دموکراسی انجمنی ایجاد شده بود.

 مرزبندی گروه‌های مختلف مذهبی لبنان درسقوط دموکراسی انجمنی

جنگ داخلی تأثیر بسیار مخربی در تمامی سطوح (انسانی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی) به همراه داشت. در سطح انسانی، تلفات جنگ به رقم باورنکردنی ۱۵۰ هزار نفر می‌رسید، ۲۵۰ هزار مجروح و ۱۵ هزار مفقود از دیگر پیامدهای فجیع این جنگ به شمار می‌رود. این در حالی است که در در سال ۱۹۹۰ جمعیت لبنان تنها حدود سه میلیون نفر بود. علاوه بر تمام این‌ها، این جنگ منجر به آوارگی نیم میلیون نفر شد.  آوارگی این تعداد از مردم که بسیاری از آن‌ها به دلایل مذهبی مجبور به ترک خانه‌های خود شده بودند، این اتفاق را در پی داشت که نقش مرزبندی گروه‌های مختلف مذهبی لبنان، چه از نظر سیاسی و چه جغرافیایی، بیشتر مورد تأکید قرار گرفته و روند پیشین را که با ملاحظات صنعتی و اقتصادی در حال یکپارچه کردن جغرافیای پراکنده مذاهب بود، معکوس کرد.

سقوط دموکراسی انجمنی از منظر سیاسی

از نظر سیاسی باید گفت که جنگ باعث توقف روند انجمن‌گرایی در لبنان شده بود. پارلمان لبنان که در سال ۱۹۷۳ روی کار آمده بود، اگرچه با اختیارات اسمی و ظاهری، اما همچنان به کار خود ادامه می‌داد. پارلمان می‌توانست هر چهار سال یکبار مجددا انتخاب شود اما به دلیل درگیری‌ها، اجازه برگزاری انتخابات ملی را صادر نمی‌کرد. در واقع در این دوران پارلمان لبنان، قانون اساسی در مورد انتخابات ریاست جمهوری را به خوبی اجرا می‌کرد. با این وجود، در عمل، قدرت واقعی در دست شبه نظامیان بود. در مناطق تحت سلطه مسیحیان، جناحی که خود را «نیروهای لبنان»می‌نامیدند، كنترل كاملی بر امور سیاسی و نظامی داشتند

پیامدهای عمده سقوط دموکراسی انجمنی در سال‌های بعد از۱۹۷۵

یکی از پیامدهای عمده جنگ داخلی و سقوط دموکراسی انجمنی، مهاجرت‌های اجباری بود که شکاف‌های فرقه‌ای در این کشور را بیش از پیش مشخص می‌کرد. نتیجه دیگر جنگ، افزایش اندازه دولت بود که در واقع بیشتر به منافع رهبران فرقه‌ای در روند تصمیم‌گیری‌های مهم خدمت می‌کرد. همراه با یک طبقه متوسط رو به کاهش، این تحولات باعث تقویت ماهیت فرقه‌ای در لبنان و ضعیف شدن بیش از پیش اهداف اصلاح‌طلبانه در دوره قبل از جنگ بود؛ اهدافی که در آن سال‌ها و با توجه به اقتصاد و طبقه متوسط در حال رشد، چشم‌انداز روشنی را نوید می‌داد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان