صنعت گردشگری در اقتصاد – سرمایه گذاری خارجی

  • توسط زینب رحیمی
  • ۱۳۹۸-۰۷-۰۷

صنعت گردشگری در اقتصاد

صنعت گردشگری صنعتی  پیچیده با روابط میان بخشی گسترده است . صنعتی که تنوع بسیاری در حوزه های فعالیت آن مشاهده می شود و با طیفی گسترده از فعالان ، بازیگرن و تصمیم گیران مواجه است .این تنوع در گروه های مختلف کسب و کار به تنوع و پیچیدگی خاصی درباره نیازها ، اهداف و فضای کسب و کار ایشان منجر می شود .

در صنعت گرشگری چون بسیاری از منابعی که  به کار گرفته می شود ، در واقع فارغ از هزینه بدان وارد شده اند ( محیط های طبیعی ، سواحل ، جاذبه های فرهنگی … ) . از جمله سرمایه های این صنعت به شمار می روند و طرح این ادعا که هزینه سرانه سرمایه گذاری جهت اشتغال در گردشگری از بسیاری از فعالیت های دیگر کمتر است ، چندان دور از ذهن نخواهد بود .با این وجود این صنعت به شدت تحت تاثیر متغرهای برونزای غیر اقتصادی قرار دارد و از حوزه های سیاست ، مسائل اجتماعی و تحولات اقلیمی تاثیر می پذیرد.

تاریخچه سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران

سرمایه‌گذاری خارجی در ایران نیز از اواخر سده نوزدهم آغاز گردیده است . سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران و بهره برداری از شیلات شمال در جستجوی منابع طبیعی از اولین اقدامات در این زمینه بوده است .
از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۹۲ میلادی (۱۲۵۸  تا ۱۳۳۱ هـ ش ) تعداد ۲۷ امتیاز و قرارداد از جانب دولت ایران با اتباع روس یا دولت روسیه منعقد شد . موضوع این قراردادها بسیار متنوع بود . بهره برداری از خطوط تلگراف ، ماهیگیری در دریای خزر ، تاسیس بانک استقراضی روسیه در ایران ، انحصار حمل و نقل و بیمه ، استقراض ایران از روسیه ، انتقال نفت انزلی به رشت و احداث راه‌ آهن جلفا ـ تبریز را شامل می‌شد .

 اهداف سرمایه گذاری خارجی

سرمایه خارجی همواره به دنبال جایی است که سود بیشتری به بار آید . سرمایه گذار خارجی در پی حضور در بازاری مناسب است که موفقیتش را تضمیم کند یا اینکه می کوشد در جایی سرمایه گذاری کند که در آن هزینه های تولید به گونه چشمگیر پایین باشد . در واقع ، جلوه اصلی فرایند جهانی شدن اقتصاد در تحرک آزاد سرمایه در سطح جهان است . در سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، سرمایه گذار به علت مشارکت در فرایند تصمیم گیری بنگاه ، به دنبال منافعی است که امکان دستیابی به آن ها در سرمایه گذاری پرتفوی خارجی وجود ندارد .

سرمایه گذاری خارجی از ذیذگاه صندوق بین المللی پول

از نظر صندوق بین المللی پول ، هدف سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، برقراری منافع پایدار در کشوری غیر از کشور سرمایه گذار است.  به گونه ای که سرمایه گذار خارجی در مدیریت بنگاه میزبان نقش کارساز داشته باشد . سرمایه گذار مستقیم خارجی را می توان در پرتو این ویژگی که برای دستیابی به منافع پایدار و قدرت لازم در مدیریت بنگاه صورت می گیرد.

از سرمایه گذاری غیر مستقیم بازشناخت که تکنولوژی ، تجربه و مهارت های مربوط به مدیریت و بازاریابی و حضور در بازارهای جهانی را نیز می تواند به همراه داشته باشد . در سرمایه گذاری مستقیم ، کشور یا شرکت سرمایه گذار ، مسئولیت کارهای مالی بنگاه تولیدی یا بازرگانی در کشور سرمایه پذیر را دارد و مدیریت بنگاه نیز از وظایف شرکت سرمایه گذار شمرده می شود.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان