فراواني نارساخواني

  • توسط مهسا کمیلی
  • ۱۳۹۸-۰۵-۲۲
  • ۴۴ بازدید

فراواني نارساخواني

به علت فقدان مرزها دقيق مشكل در مورد نارساخواني، ‌ارقام متقاوتی را درباره اين اختلال ارائه داده­ اند .تحقيقات نشان داده­اند كه نارساخواني در همه گروه­هاي كودكان، صرف نظر از جنس و گروه  اجتماعي، طراز عقلي، محل سكونت و ناحيه جغرافيايي و … بروز مي­كند. در بين تمامي تخمين­هايي كه براي اين اختلال ارائه شده­اند اغلب مؤلفان رقم ۴ درصد را پذيرفته­اند اما در برخي از كشورها كه از ضوابط دشوارتري استفاده كرده­اند اين فراواني كمتر است و مي­­­تون فراواني اختلال خواندن را به تنهايي يا توأم با اختلال حساب كردن يا نوشتن در حدود چهار پنجم مجموعه اختلال­هاي يادگيري تخمين زد (DSM IV) به طوری که تقریباً ۸۰ درصد افراد دارای اختلال یادگیری در خواندن مشکل دارند (لرنر، ۱۹۹۷).

اما از آنجا كه به نظر نمي­رسد نارساخواني با هوش وابسته باشد بنابراين ۴ درصد تيزهوشان، افراد داراي هوش متوسط و پايين به اين اختلال مبتلا هستند.

اشتباهها در سطح خواندن

لوت و همكاران (۱۹۸۹) در مطالعه با عنوان آيا اختلال نارساخواني مي­تواند درمان شود؟ ۱۷۸ كودك داراي اختلال خواندن را در سه گروه درماني مهارت­هاي كدگذاري و بازشناسي لغات، گروه زيان شفاهي و نوشتاري، گروه مهارتهاي اساسي كلاسي و گروه كنترل جايگزرين كردند. نتايج مقايسه پيش آزمون-پس­آزمون گروه­ها نشان داد كه دو گروه آموزش مهارت­هاي كد گذاري و بازشناسي لغات و آموزش زيان شفاهي و نوشتاري تأثير معنادارتري بر بهبود اختلال خواندن داشتند.

اختلال نوشتن

پژوهش­هایی که در زمینۀ زبان نوشتاری انجام شده­­اند آشکارا نشان داده­اند که در اغلب موارد، کودکان مبتلا به اختلال­های خواندن و حساب کردن، دست کم در یکی از مؤلفه­های نوشتن مانند دستخط، املا، ترکیب، خزانه لغات یا تدوین یک متن (انشاء) دارای مشکلاتی هستند اما هیچ یک از تعریف­ها نتوانسته­اند به بازشناسی و توصیف این مؤلفه­ها به صورت عینی یا عملیاتی دست یابند.

ویژگیها و ضوابط تشخیصی اختلال بیان نوشتاری براساس DSM IV

فرایند تحول، مشکلات توأم با اختلال­های نوشتاری و تشخیص افتراقی فرایند تحول:

اگرچه نخستین نشانه­های اختلال نوشتن ممکن است از آغاز آموزش مشاهده شوند اما قبل از گذشت مدت زمانی (در حدود ۱ تا ۲ سال) از آموزش نوشتن نمی­توان به تشخیص اختلال بیان نوشتاری مبادرت کرد. این اختلال می­تواند در کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز پابرجا بماند و پیش آگهی درازمدت آن به خوبی شناخته شده نیست (DSM – IV).

مشکلات توأم

اختلال­های توأم با اختلال بیان نوشتاری معمولاً همان اختلال­هایی هستند که با اختلال­های یادگیری، به طورکلی، همراهند. بدین ترتیب، دراین اختلال نیزاغلب با تضعیف روحیه، کاهش سطح حرمت خود و نارسایی­هایی در ظرفیت­های سازشی مواجه هستیم. همچنین این احتمال

وجود دارد که اختلال­های مهار ارتباطی، تضاد ورزی همراه با برانگیزاندن دیگران، نارسایی توجه – فزون کنشی، افسردگی مهاد یا یک اختلال کژخویی در مبتلایان به اختلال بیان نوشتاری دیده شود (DSM IV).

 

 

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان