فرهنگ استراتژیک به عنوان زمینه

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۶-۰۶

فرهنگ استراتژیک

فرهنگ استراتژیک در پرتوی بحث‌های معاصر در مورد ماهیت و اصطلاحات اهمیت احتمالی موضوع آن قابل کاووش است. نمی‌توان فرهنگ‌گرایی و فرهنگ استراتژیک را با رویکردهای دیگر به سیاست یا استراتژی در تضاد قرار داد، زیرا همه انسان‌ها به وسیله فرهنگ آموزش می‌بینند و مجموعه اقداماتشان تنظیم می‌شود.

بنابراین، تمام رفتارهای استراتژیک رفتاری فرهنگی اند. این برای برای محققانی که مایل به بررسی تأثیر متمایز فرهنگ هستند، ناخوشایند است.

استراتژی و رفتار استراتژیک

می‌توان رفتار استراتژیک را به عنوان منبعی غنی یا ضعیف در اثرگذاری بر آنچه رفتار نامیده می‌شود، تعبیر کرد. در مقابل، شاید علاوه بر این، بتوان فرهنگ استراتژیک را در ابعاد مناسب اجتماعی که توسط مردم و نهادها ساخته شده، در نظر گرفت که به رفتاری تا حدودی فرهنگی منجر می‌شود.

استراتژی و رفتار استراتژیک بسیار فراتر از فرهنگ است. با این وجود، ابعاد استراتژی در رفتار افراد و نهادهایی که فرهنگ استراتژیک را درونی کرده اند و در عین حال آن را ساخته، تفسیر و اصلاح کرده‌اند بیان می‌شود.

زمینه فرهنگی استراتژیک برای رفتارهای استراتژیک

در تعاریف علمی اجتماعی از زمینه، دوگانگی‌ای اساسی وجود دارد. زمینه را می‌توان به عنوان چیزی خارجی در نظر گرفت، به طور معمول در محافل متحدالمرکز، به معنای «آنچه آن را احاطه کرده است». یا -از نظر روش شناختی- می‌توان زمینه را به عنوان آنچه که اجزا را هم‌بافت می‌کند، دانست.

این فرهنگ را می‌توان به عنوان زمینه‌ای که آن را احاطه کرده و به  این رفتار با پیچ و خم مسائل استراتژیک که کاملاً با هم درآمیخته‌اند، یا هر دو، تفسیر کرد.زمینه فرهنگی برای رفتارهای استراتژیکی شامل بازیگران استراتژیکی انسانی و نهادهای آن‌ها است که با تفسیر آنچه تشخیص می‌دهند، فرهنگ سازی می‌کنند. هرچند ممکن است به نظر برسد، این بحث به طور مستقیم به مواردی از قبیل چرایی و چگونگی مبارزه مردم، سیاست‌ها و مشاغل سیاسی وابسته است.

پیشینه تاریخی

سه نسل از محققان با جانشینی سریع به مفهوم فرهنگی و بعداستراتژیکی آن پرداخته اند. این موضوع عمیقاً اهمیت دارد زیرا سؤالات اساسی‌ای راجع به ریشه و تأثیر آن بر رفتار  ایجاد می‌کند. پژوهش‌های مطرح شده در این زمینه در تلاش برای متمایز کردن فرهنگ از رفتار با خطا روبرو هستند.

اگر پدیده‌های فرهنگی به آسانی قابل شناسایی و تفکیک نباشند، ممکن است برای بررسی دقیق توسط دانشمندان علوم اجتماعی بسیار مبهم باقی بمانند. این نتیجه‌ای که به طور صحیحی ضبط شده است، برای دستیابی به ایده فرهنگی استراتژیک از نظر زمینه‌ای مفید است.

اصطلاحی که در اینجا با دو معنی ارائه می‌شود. از یک سو، فرهنگ به عنوان زمینه‌ای برای رویدادها معنی می‌یابد. از طرف دیگر، میزبانان انسانی فرهنگی به طور غیرقابل تفکیکی بخشی از متن استراتژیک خود هستند. زمینه با انسان‌ها و دنیایی که در آن معاشرت می‌کند، هم‌بافت است. آنها بخشی از زمینه استراتژیک‌شان هستند.

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان