فریدون مشیری – شاعری دلبسته ی موسیقی ایرانی

  • توسط حسینی رضایی
  • ۱۳۹۸-۰۹-۲۰
  • ۵۲ بازدید

فریدون مشیری و آغاز شاعری از پانزده سالگی

فریدون مشیری شعر و شاعری را تقریبا از سن ۱۵ سالگی و از دوره ی نوجوانی شروع کرده است. «تشنه ی توفان» نخستین مجموعه شعر مشیری بوده است. مشیری مدتی در دفاتر روزنامه ها کارهایی از قبیل نویسندگی و خبرنگاری انجام می داد. به طور مثال با مجله ی سخن که سردبیر آن پرویز ناتل خانلری بود نیز همکاری می کرد.مشیری در سال ۱۳۳۳ یا خانمی به نام اقبال اخوان ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر و یک پسر به نام های بهار و بابک شد. فریدون مشیری بخاطر بیماری که داشت سال ها از آن رنج برد.

ویژگی های شعر مشیری

شعر مشیری دارای زبانی لطیف و شاعرانه و دل انگیز است. زرین کوب درباره ی شعر مشیری می گوید: « در طی سال‌ ها شاعری، فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز، از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هر روزینه آنچه را به روز تعلق دارد، به دست روزگاران می‌ سپارد و به قلمرو افسانه‌ های قرون روانه می‌ کند. چهل سالی – بیش و کم – هست که او با همین زبان بی‌پیرایهٔ خویش، واژه واژه با هم زبانان خویش همدلی دارد… زبانی خوش‌ آهنگ، گرم و دلنواز. خالی از پیچ و خم‌ های بیان ادیبانهٔ شاعران دانشگاه‌ پرورد و در همان حال خالی از تأثیر ترجمه‌ های شتاب‌ آمیز شعرهای آزمایشی نو راهان غرب.».

مشیری دل بسته ی موسیقی ایرانی

مشیری به خاطر دلبستگی زیادی که به موسیقی ایرانی داشت عضو شورای موسیقی و شعر رادیو بود و در پیوند دادن شعر و موسیقی نقش به سزایی داشت. می گویند وقتی سازی نواخته می شد مشیری مایه ی آن ساز را می گفت و نیز می دانست که آن موسیقی از چه ردیفی است و چه گوشه ای. و این دقت و تبحر شامل قطعات برجسته ی موسیقی نیز می شده است.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان