• صفحه اصلی
  • >
  • مقالات
  • >
  • مجمع عمومی سازمان ملل متحد – استقرار صلح و امنیت در نظام بین‌الملل

مجمع عمومی سازمان ملل متحد – استقرار صلح و امنیت در نظام بین‌الملل

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۹-۰۹

مجمع عمومی سازمان ملل متحد

مجمع عمومی از ارکان سازمان ملل و مهمترین مرجع جهانی است که تمام کشورهای عضو در آن نماینده دارند و همگی دارای حقوق مساوی هستند. از مشکلات این مجمع عملکرد شورای امنیت و حق وتوی اعضای دائمی آنست. مجمع عمومی به عنوان رکن اصلی سازمان ملل متحد در بحث و مذاکره پیرامون مسائل و موضوعات مختلف جهانی دارای اختیارات و وظایف گسترده ای در زمینه حفظ صلح و امنیت جهانی می‌باشد.

بخش مهمی از وظایف و اختیاراتاین ارگان در فصل چهارم منشور قرار دارد و سایر وظایف آن در دیگر فصول که مربوط به فعالیت سایر ارکان می‌باشد قرار دارد. در بین مقررات مربوط به وظایف و اختیارات مجمع عمومی هیچ ماده ای همچون ماده ده منشور گسترده و وسیع نیست. این ماده اختیارات بسیار گسترده ای به مجمع عمومی می‌دهد به طوری که ارگان را قادر می سازد که نسبت به هر مسئله یا موضوع که در حدود مقررات منشور و یا مربوط به وظایف و اختیارات هریک از ارکان مقرر در منشور باشد بحث و بررسی نماید

تحول مفهوم صلح و امنیت جهانی

صلح و امنیت جهانی رابطه نزدیک و تنگاتنگی با یکدیگر داشته اما هرکدام معنی متفاوتی دارند. وقتی که صلح برقرار باشد، امنیت نیز وجود دارد و اگر صلح وجود نداشته باشد، امنیت نیز وجود نخواهد داشت. مفهوم صلح و امنیت بین‌المللی در زمان حاضر مفهومی نیست که نیم قرن پیش و در زمان تدوین منشور ملل متحد مورد نظر بوده است.. خطری که امروز محیط زیست بشری را تهدید میکند و یا فقر و قحطی و افزایش شکاف روزافزون بین کشورهای شمال و جنوب صلح و امنیت بین المللی را مورد تهدید قرار میدهد کمتر از خطر وقوع جنگ و نتایج ناشی از آن نمی‌باشد.

صلح و امنیت  جهانی براساس منشور ملل متحد دارای معنای مضیق و محدودی است و در تمامی مصادیق آن نوعی اقدام نظامی از جانب یک کشور علیه کشور دیگر متصور است و حداعلای آن تجاوز می باشد. امروزه مفهوم صلح و امنیت جهانی توسعه یافته واصل مداخله بشردوستانه از مصادیق توسعه مفهوم حفظ صلح و امنیت جهانی می باشد

نقش مجمع عمومی در صلح و امنیت جهانی

وظایف و اختیارات مجمع عمومی در رابطه با حفظ صلح و امنیت جهانی را باید در ارتباط با وظایف و اختیارات شورای امنیت مورد بحث قرار داد مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از تصویب قطعنامه اتحاد برای صلح در سال۱۹۵۰  عملا بر اساس مواد ۳۹ و ۴۱ منشور عمل کرده است یعنی تهدید صلح و نقض صلح و عمل تجاوز را تشخیص داده و خواستار تحریم‌های مقرر (در ماده ۴۱ منشور) از جمله قطع روابط دیپلماتیک، تجاری اقتصادی شده است. در سه مورد اقدام به تشکیل نیروهای صلح و صدور قطعنامه کرده است. در مورد خلع سلاح عمومی گام‌های موثری برداشته است.

مجمع عمومی با کمک ارگان‌های دیگر ملل متحد، اقدامات ارزنده‌ای برای حل ریشه‌ای اختلافات بین‌المللی انجام داده است ولیکن برای آنکه این ارگان نقش مهمتری داشته باشد باید در وظایف و اختیارات مجمع عمومی و شورای امنیت تجدیدنظر شود و قطعنامه‌های مجمع عمومی از ضمانت اجرایی حقوقی برخوردار شود.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان