مدیریت کارآمد سیستم بانک داری

  • توسط الهام امامی
  • ۱۳۹۸-۰۳-۲۸
  • ۷۳ بازدید
مدیریت کارآمد سیستم بانک داری ، سیستم بانکی ، ارزیابی عملکرد ، تجزیه و تحلیل‌های سازمانی

مدیریت کارآمد سیستم بانک داری

مدیریت کارآمد سیستم بانک داری

سیستم بانکی

سیستم بانکی در ایران همچون سایر کشورها به روش های مختلف از جمله تجهیز منابع، تدارک نقدینگی، ارائه ابزار پرداخت، اعطای تسهیلات، ایجاد تعامل میان سرمایه گذاری و پس انداز و ایجاد تعادل در بخش خارجی بر کل عملکرد اقتصاد کشور تاثیر می گذارد. در واقع مهمترین فعالیت سیستم بانکی، جمع آوری منابع مالی و تخصیص آن به بخش های مختلف اقتصادی است.

بانک ها، سپرده های سرمایه گذاران را جذب کرده و آنها را در قالب تسهیلات در اختیار متقاضیان قرار می دهند. به این ترتیب، از یک سو بانک یکی از ارکان مهم در تجهیز پس اندازهای خرد و کلان و هدایت آن به سمت بنگاه های تجاری و تولیدی است و از سوی دیگر، عامل تبدیل سرمایه های راکد اقتصادی به عوامل مولد می باشد. بنابراین، می توان گفت که نظام بانکی کشور مهم ترین جزء تشکیل دهنده بخش مالی اقتصاد بوده که حجم عملیات آن به مراتب بیش از سایر اجزای بخش مالی ( شرکت های بیمه، بورس اوراق بهادار، شرکت های سرمایه گذاری و موسسات خصوصی نوپا) است.

سازمان ها تا زمانی که برای بقاء تلاش می‌کنند و خود را نیازمند حضور در عرصه ملی و جهانی می‌‌دانند، باید اصل بهبود مستمر را سرلوحه فعالیت خود قرار ‌دهند. این اصل حاصل نمی‌شود، مگر اینکه زمینه دستیابی به آن با بهبود مدیریت عملکرد امکان‌پذیر ‌شود. این بهبود را می توان با گرفتن بازخور لازم از محیط درونی و پیرامونی، تجزیه و تحلیل نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهدیدهای سازمان، مسئولیت‌پذیری و جلب رضایت مشتری، با ایجاد و بکارگیری سیستم ارزیابی عملکرد با الگوی متناسب، ایجاد کرد.

پدیده مرگ سازمان

سیستم ارزیابی عملکرد با الگوی مناسب به انعطاف‌پذیری برنامه‌ها و اهداف و ماموریت‌ سازمان ها در محیط پویای امروزین کمک قابل توجه می‌نماید. ارزیابی و اندازه‌گیری عملکرد و توسعه آن به فرهنگ‌سازی و ارتقاء فرهنگ سازمانی نیاز دارد. زیرا فقدان وجود نظام ارزیابی و کنترل در یک سیستم به معنای عدم برقراری ارتباط با محیط درون و برون سازمان تلقی می‌گردد که پیامدهای آن کهولت و نهایتاً مرگ سازمان است.

ممکن است بروز پدیده مرگ سازمانی به علت عدم وقوع یکباره آن، از سوی مدیران عالی سازمان ها احساس نشود. لکن مطالعات نشان می‌دهد فقدان نظام کسب بازخورد امکان انجام اصلاحات لازم برای رشد، توسعه و بهبود فعالیت های سازمان را غیر ممکن می‌نماید، سرانجام این پدیده مرگ سازمانی است.

علم مدیریت نیز مبین مطالب مذکور است. هرچه را که نتوانیم اندازه‌گیری کنیم نمی‌توانیم کنترل کنیم و هرچه را که نتوانیم کنترل کنیم مدیریت آن امکان ‌پذیر نخواهد بود. موضوع اصلی در تمام تجزیه و تحلیل‌های سازمانی، عملکرد است و بهبود آن مستلزم اندازه‌گیری است و از این رو سازمانی بدون سیستم ارزیابی عملکرد قابل تصور نمی‌باشد.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان