گفتمان مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی در فرهنگ جمهوری اسلامی

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۸-۰۴-۲۰

 مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی در فرهنگ جمهوری اسلامی:

مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی در ‌فرهنگِ جمهوری اسلامی پس از انقلاب اسلامی در ایران شکل گرفت. ‌گفتمان مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی در ‌فرهنگ جمهوری اسلامی در قالب مدل حکومتی جمهوری اسلامی با باز تعریف اندیشه سیاسی اسلامی تأسیس گشت. این ساختار بر پایه مردم‌‌‌‌سالاری‌ استقرار و از خواست اکثریت در همه امور سیاسی مردم در چارچوب موازین اسلامی ودینی حمایت وپافشاری می‌‌نمود خواستِ مردم را ارج شمرد و از آن به عنوان مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی ‌نام برد. این رویکرد خود دستاوردی فرهنگی در تاریخ حیات سیاسی ایرانیان بود که مروج قانون گرائی و جمهوریت با نگاه اسلامی و دینی شد.

مفهوم مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی:

مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی،برداشتی نوین از اسلام است که بر جنبه‌های سیاسی اسلام به عنوان دینی کامل وجامع پرداخته است وبر نقش مردم در امور سیاسی جامعه دینی تأکید دارد.از طرفی،تنها مدل حکومتی است که درآن،مشروعیت دینی ومشروعیت سیاسی باهم جمع شده است
مردم سالاري ديني، به معناي روش و شيوة زندگي سياسي مردمي است كه نظام ديني را پذيرفته‌اند و آن نظام، حداقل تضمين كنندة آزادي، استقلال، رضايت مندي، مشاركت سياسي اجرايي عدالت اجتماعي سياسي مردم و درنهايت احساس حاكميت روح شريعت درزندگي سياسي مردم باشد.

حکومت دینی در مقابل لیبرال دموکراسی:

الگوی مشروعیت الهی حکومت، افزون برتطابق با نظام تکوینی والزام خودبرتشویق افراد جامعه به مشارکت در اداره حکومت، زمینه تحقق آزادی حقیقی را فراهم می‌‌کند. برهمین اساس می‌‌توان گفت که حکومت دینی در هردو ادعای لیبرال دموکراسی مبنی بر محوری بودن آزادی وحکومت مردمی، به مراتب جایگاه والاتری دارد.

گفتمانِ مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی ‌در قالب مدل جمهوری اسلامی ایران:

گفتمانِ مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی ‌برای تحقق شعارهای اولیه خود وبه نوعی شعارهای بنیادین خود که خواست عمومی ،توده‌های مردم، روشنفکران و روحانیون بود یعنی: آزادی، استقلال وجمهوری اسلامی به وقوع پیوست. انقلاب توانست با تبیین گفتمان مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی نشان دهد که به نوعی تحقق ان شعارها در سایه همچنین گفتمانی صورت خواهد پذیرفت.
فرهنگ مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی وقانون گرائی جزء شاخص‌های قدرتِ مشروع و مقبول در راستای افزایش قدرت اقتصادی و سیاسی در حاشیه خلیج فارس خواهد بود. ‌با این نگرش، جمهوری اسلامی ایران بعنوان یکی از کشورهای تاثیر گذار حاشیه خلیج فارس توانسته با این مدلِ مترقی به یک کشور مستقل و رو به توسعه در بخش‌های سیاسی واقتصادی گام بردارد. از این رو توسعه سیاسی که به شکل مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی بروز کرده، عامل فرهنگی مهمی در منطقه خلیج فارس است که ایران توانسته عهده دار آن و ارائه دهنده و مجری آن در قالب این مدل باشد.

نهادینه شدن مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی:

جمهوری اسلامی در ایران، در فرآیند حرکت خود ‌پس از چند دهه پس از پیروزی، شاهد نهادینه شدن مردم‌‌‌‌سالاری‌ دربستر جمهوری قرار گرفت.استقرار جمهوری اسلامی در ایران، به عنوان مولود انقلاب اسلامی.که در سایه تدبیر معمار انقلاب اسلامی طی رفراندم دوازدهم فروردین۱۳۵۸ بستر قانونی تحقق آن شکل گرفت نهادی دموکراتیک را درایران استقرار بخشید. اما در این بین نگاه فرهنگی منبعث از انقلاب اسلامی در سال۱۳۵۷، توانست در منطقه خلیج فارس تمامی ارکان مهم و تاثیر گذار حکومت و مناصب در آن، توسط رای مستقیم و در مواقعی غیرمستقیم انتخاب ویا عزل گردند.

پیامدهای گفتمان مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی :

یکی از دلایل تأثیر گذاری جمهوری اسلامی ایران در منطقه و بویژه در خلیج فارس، بجز قدرت ‌ژئوپلوتیکی، قدرت قانون مندی و مردم‌‌‌‌سالاری‌ است که توانسته نقش متعادل کننده قدرت نظامی، سیاسی و امنیتی را درمنطقه خلیج فارس ‌ایفا نماید.از این رو نهادینه شدن مردم‌‌‌‌سالاری‌ دینی در ایران توانست ‌تاثیرگذاری خود را نشان دهد ‌در این امر که ‌نه تنها بعنوان یک قدرت موثر و تاثیر گذار بلکه به عنوان مدلی حکومتی منطبق با فرهنگ دینی حاکم بر جوامع اسلامی و نزدیک با کشورهای پیشرفته دمکراتیک در منطقه بازشناسی نماید.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان