مشخصه‌هاي سلامت رواني و شخصيت سالم

  • توسط مهسا کمیلی
  • ۱۳۹۸-۰۴-۰۶

مشخصه‌هاي سلامت رواني و شخصيت سالم

در زندگي و روابط انسان‌ها، در  مشخصه‌هاي سلامت رواني و شخصيت سالم معيارهايي وجود دارد كه به سلامت روان كمك مي‌نمايد و در زير به برخي از آنها اشاره مي‌گردد:

۱- صداقت در رفتار:

افرادي كه بين نيت دروني آنها با رفتار بيروني‌شان هماهنگي بيش‌تري باشد از سلامت رواني بهتري برخوردارند.

و در غير اين صورت سلامت رواني به خطر مي‌افتد، مثلاً فردي كه دروغ مي‌گويد

بخش زيادي از انرژي رواني او صرف فاش نشدن دروغ خواهد شد.

۲- پذيرش ضعف و شكست هاي خود:

جهت كمك به سلامت روان لازم است شكست ها را به عدم تلاش نسبت دهيم نه به عدم توانايي.

۳- انعطاف پذيري:

زندگي اجتماعي پستي‌ها و بلندي‌ها ، بدي‌ها و خوبي‌ها، خيرها و شرّها، را دارد،

لذا لازم است انسان ظرفيت پذيرش تغييرات را داشته باشد، زيرا باعث كمك به بهداشت روان مي‌گردد.

۴- توانايي نه گفتن:

در  مقابل خواسته‌هاي  غير  منطقي  خود  و ديگران  توانايي  «نه گفتن»  را  داشته  باشيم  و  كارها  را  براساس  رضايت  خاطر  دروني  خود انجام دهيم نه به خاطر رضايت ديگران.

۵- داشتن قاطعيت:

رفتار قاطعانه را روزانه تمرين كنيم و بدون عصبانيت و پرخاشگري و با استفاده از ارتباط كلامي مناسب از حق خود دفاع نماييم.

۶- دوري از فرض‌هاي غلط ذهني:

فردي كه با خوش رويي با ديگران رفتار نمي‌كند، اين مسأله باعث مي‌شود

كه ديگران نيز همان واكنش را با او داشته باشند، لذا به اين تصور در مي‌آيد كه ديگران از او بدشان مي‌آيند و او را دوست ندارند .

۷- ورزش:

ورزش علاوه بر اين كه اميد به زندگي بهتر را بيش‌تر مي‌كند، بلكه زنجيره تفكرات منفي را نيز قطع مي‌كند .

۸- سازگاري مناسب اجتماعي:

فرد سالم، ارتباط گرم و صميمانه‌اي به ديگران دارد، سعي مي‌كند

به ديگران احترام گذاشته و به احساسات آنها با صميمت و مهرباني پاسخ دهد

۹- داشتن هدف در زندگي:

يك فرد سالم، فلسفة زندگي خود را مي شناسد

و زندگي را پوچ و بي‌معني نمي‌داند، براي زندگي خود ارزش قايل بوده و بيهوده زندگي خود را فداي امور بي‌ارزش نمي‌كند.

۱۰- حركت براي پيشرفت:

تلاش و كوشش لازم را داشته باشيم اما انتظار كامل بودن در تمام زمينه‌ها را نداشته باشيم، لذا آنچه مهم است تلاش به اندازه توانايي است.

۱۱- خود كارآمدي و خودگرداني:

خود كارآمدي، ارزيابي فرد از توانايي خود در انجام يك تكليف است. خود گرداني مستلزم توانايي فرد در تأثير گذاري بر رفتار خود به جاي واكنش مكانيكي در برابر محيط است .

۱۲- ابراز احساسات:

احساسات مثبت مانند شادي و محبت و احساسات منفي از جمله خشم، نگراني و اضطراب را درون فكني و سركوب نكنيم و بدون رفتار پرخاشگرانه آنها را ابزار كنيم.

۱۳- درك توانايي خود و ديگران:

نقاط قوت و ضعف خود را بشناسيم و سعي در شناختن نقاط قوت و ضعف ديگران داشته باشيم.

توانايي عفو و گذشت را داشته باشيم و هميشه براي اشتباهات خود را سرزنش نكنيم چون سرزنش باعث كاهش اعتماد به نفس و عزت نفس افراد مي‌شود.

۱۴- احترام به ديگران:

به ديگران احترام بگذاريم، چون اين امر باعث مي‌شود كه ديگران نيز به ما احترام بگذارند و امكان انگيزش و تقويت محيطي فراهم گردد.

۱۵- داشتن يك نگرش مثبت:

نسبت به دوستان، همسالان و بزرگسالان ديد مثبتي را پيدا كنيم، چون نگرش خوب به بهداشت روان كمك مي‌كند.

۱۶- احساس امنيت و آرامش خاطر:

افراد سالم دچار اضطراب و نابساماني دائمي فكري نيستند. آنها دلواپس نيستند

و از آينده و اتفاقات هراسي ندارند. آنها با بردباري و احساس امنيت با وقايع روبرو مي‌شوند و براي آنها راه حل منطقي پيدا مي‌كنند .

۱۷- داشتن اعتماد به نفس و احساس كفايت:

اعتماد به نفس ، داشتن نگرش مثبت به تواناييهاي خود مي باشد

كه رابطه تنگاتنگي با احساس كفايت دارد. اين كه كسي به خود و تواناييهاي خود اعتماد داشته باشد

و بگويد من مي‌توانم اين كار را انجام دهم و مشكلات را از پيش پا بردارم حاكي از داشتن بهداشت رواني است

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان