کیفیت کاری – توانایی افراد در سازمان

  • توسط زینب رحیمی
  • ۱۳۹۸-۰۹-۲۵

کیفیت کاری

در پيش نگاشته هاي کیفیت کاری صاحب نظران مختلف به تبيين شاخص هاي كيفيت زندگي كاري از زواياي مختلف مبادرت كرده اند. اهم شاخص ها و الگو هاي ارايه شده در اين بخش مورد بررسي قرار مي گيرند. دو تن از دانشمندان، كيفيت زندگي كاري را فرآيندي از تصميم گيري مشترك، همكاري و سازش متقابل ميان مديريت و كاركنان دانسته و اجزاي كيفيت زندگي كاري را در قالب نمودار شماره ۲ خلاصه نموده اند

كيفيت زندگي كاری به شش قسمت عمده تقسيم بندي شده است:

۱- حقوق و مزايا

بايد براساس ميزان دقت، توانايي و كوشش افراد در سازمان به آنان تعلق گيرد. چنانچه حقوق و مزاياي تعلق گرفته شده ناكافي باشد ممكن است افراد به سازمان هاي ديگر روي آورند.

۲- جدول زماني كاری

عوامل متعددي در اين طبقه جاي مي گيرد از قبيل كار تمام وقت، كار پاره وقت، چهار روز كار در هفته، زمان كاري شناور، اوقات فراغت بين كار، مرخصي و تعطيلات. زمان كاري شناور به افراد آزادي بيشتر و فرصت براي پرداختن به فعاليت هاي غيركاري مي دهد. اين عوامل در سال هاي اخير اهميت ويژه اي يافته اند.

۳- ماهيت شغل

منظور، فعاليت روزانه است. چنانچه ساختار شغل متناسب با توانايي ها و استعداد فرد باشد در آن صورت احساس رضايت به وي دست مي دهد.

کیفیت زندگی کاری - توانایی افراد در سازمان

کیفیت کاری – توانایی افراد در سازمان

۴- جنبه هاي فيزيكي شغل

به مرور زمان توجه فزاينده اي به بي حفاظ بودن كارگران در مقابل مواد شيميايي خطرناك، مخاطرات ايمني و سروصدا در محيط كار معطوف مي شود. در گذشته به زيانهايي كه از بي توجهي به اين عوامل ناشي مي شود آگاهي اندگي وجود داشت. در اين طبقه بندي مواردي از قبيل نزديكي به محل و ابزار كار، پرونده ها، ماشين هاي فتوكپي و رايانه را مي توان نام برد. چنانچه كاركنان در مدت زمان طولاني در محيطي كه از نظر شرايط و ابزاركاري نامناسب است به كار گرفته شوند، در آن صورت رضايت شغلي آنان كاهش مي يابد.

۵- جنبه هاي نمادي شده داخل و خارج شغل

عوامل داخلي شامل امنيت شغلي، امكانات رفاهي، رستوران، بهداشت محيط كار مي باشد و عوامل خارجي شامل فرصت هاي تحصيلي، موانع شغلي يا اتحاديه اي براي رشد و پيشرفت، شرايط بازار كار و محدوديت هاي نژادي، جنس، سن و . . . مي باشد.

۶- عوامل سياسي، اجتماعي و اقتصادي مؤثر بر کیفیت زندگی کاری

رضايت يا عدم رضايت شخص از زندگي ممكن است به محيط كار منتقل شود. مسايلي از قبيل ارتقاء سطح زندگي، هزينه هاي بالاي مسكن، مشكلات انرژي، مشاجرات خانوادگي و آلودگي هوا باعث اضطراب و ناتواني شده و در نهايت منجر به عدم رضايت مي گردند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

سینما و هنر

جهان