گردشگری پایدار

گردشگری پایدار و سنجش و ارزيابي پايداري ازجمله مباحثي است كه از سوي صاحب نظران و برنامه ­ريزان مورد توجه قرار گرفت. و به دنبال آن و كمتر از دو دهه پس از ايده­ ي توسعه­ ي پايدار در نشست هاي سياسي و علمي، روش ­ها، ابزار و شاخص­ ها با توجه به زمينه­ هاي تخصصي مطرح و مورد استفاده قرار گرفته است. به دنبال توسعه ي گردشگري با رويكرد پايداري، ارزيابي پايداري گردشگري مورد توجه برنامه ريزان و متخصصان اين رشته واقع و مطالعات و پژوهش هاي گسترده اي پيرامون آن انجام شده و همچنان ادامه دارد.

ابزار ارزیابی گردشگری پایدار

به طوركلّي فرآيند ارزيابي پايداري گردشگري نيازمند ابزار و روش ­هايي است. كه مي­بايد با درك علمي به شناسايي و تعيين آن­ها اقدام كرد. ابزار ارزيابي مناسب بايد شيوهاي سيستماتيك و همه جانبه اي را درپيش گيرد. اين ابزار بايد قادر به ارزيابي روابط علّي  معلولي و حلقه­ هاي بازخورد براي تعيين مشكلات بالقوه باشند. كه از تعامل و ارتباط بين سازمان ها و بخش ­هاي مختلف مقصد گردشگري پديدار مي­شوند.

همچنين بايستي قادر به تحليل آثار تجمعي باشند، آثاري كه مشاغل كوچك گردشگري، عمليات و فعاليت ­هايي كه تنها در ارتباط با يكديگر اهميت دارند. اين فرايند نيازمند ابزار ارزيابي است كه توانايي پرداختن با تعداد زيادي از پارامترها، داده ­ها و روابط را داشته باشد. ازجمله اين ابزار، شاخص ­ها و نماگرهاي ارزيابي پايداري گردشگري هستند.

مورد قبول ترین روش  براي ارزيابي گردشگری پايداري و توسعه­ ي پايدار،استفاده از شاخص ­ها و نماگرها است.در سال های پیشین پس از به وجود امدن ايده ­ي توسعه ي پايدار در تشکل های سياسي و علمي،  شاخص ­هاي پايداري  زیادی مطرح و ارائه شد. شاخص­ ها به عنوان ابزاري مناسب در ارزيابي و كنترل پيشرفت به­ سوي توسعه ­ي پايدار به شمار می­ آیند.

نکته قابل توجه ، مسأله ي بومي سازي شاخص ­ها با توجه به  ويژگي­ هاي كشورها، منطقه ها  و هدف ها است.