روش ­هاي اندازه ­گيري اثرات متقابل

  • توسط الهام امامی
  • ۱۳۹۸-۰۶-۰۵
روش ­هاي اندازه ­گيري اثرات متقابل ، تجزيه واريانس، تجزيه پايداري

چنانچه واريانس اثر متقابل GEI معني دار باشد روش ­هاي محتلف جهت اندازه ­گيري اثرات متقابل و پايداري ژنوتيپ‌ها تا رسيدن به ژنوتيپ يا ژنوتيپ هاي پايدار قابل استفاده مي­ باشد. طيف گسترده ­اي از روش ­ها جهت آناليز در دسترس هستند و به طور كلي مي­ توانند در چهار گروه دسته­ بندي شوند:

روش تجزيه واريانس، تجزيه پايداري، روش ­هاي چند متغيره و روش ­هاي كيفي.

فرض آزمايش در تجزيه واريانس اندازه ­گيري عملكرد ژنوتيپ در محيط با R تكرار بوده و مدل كلاسيك تجزيه تنوع عملكرد كلي در مشاهدات GER تجزيه واريانس مي ­باشد. ميانگين مربع باقيمانده درون محيطي، خطا در تخمين ميانگين ژنوتيپ به واسطه تفاوت در حاصلخيزي خاك و ساير عوامل از قبيل سايه­­ اندازي و رقابت از يك كرت به كرت ديگر را اندازه ­گيري مي­ كند.

در كل اين روش در آزمايشات چند مكاني داراي اهميت مي­ باشد زيرا اشتباهات در محاسبه عملكرد عمدتاً از اثرات متقابل حاصل مي­ شود، بنابراين آگاهي از مقدار اين اثر جهت دستيابي به برآوردهاي مؤثر از اثرات ژنوتيپي و همچنين تعيين منابع مطلوب احساس مي­ شود. تجزيه پايداري خلاصه ­اي كلي از الگوي پاسخ ژنوتيپ­ ها به تغيير محيطي فراهم مي­ كند.

فري من نوع اصلي تجزيه پايداري را تجزيه مستقل رگرسيون يا رگرسيون خطي ناميد و شامل رگرسيون ميانگين ژنوتيپي بر شاخص محيطي است و ابزاري براي آزمايش ژنوتيپ هايي كه واكنشي خطي مشخص به تغييرات محيط دارند فراهم مي­ آورد. روش رگرسيون بيشترين سودمندي را براي ژنتيك دانان فراهم آورده است. روش تجزيه رگرسيون در ابتدا توسط یتس و كوكران جهت تعيين رابطه بين ژنوتيپ ها و محيط ­هاي مختلف استفاده شد. در اين روش اثر متقابل ژنوتيپ در محیط به دو جزء شيب خط رگرسيون و انحراف از خط رگرسيون تجزيه مي ­شود. سپس به صورت گسترده­ اي توسط محققان ديگر مورد بازبيني قرار گرفت.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
18 + 7 =


اخبار

سینما و هنر

جهان