غار شاپور – غار باقی مانده از دوران ایران باستان

  • توسط اعرابی
  • ۱۳۹۹-۰۱-۱۰

غار شاپور در شهر باستانی بیشاپور

غار شاپور در بیشاپور، مهمترین پایتخت ساسانیان به عنوان مکانی دیدنی و تاریخی  همه ساله مورد بازدید همگان قرار گرفته است.  غار شاپور در ارتفاع حدود ۸۰۰ متری از سطح زمین قرار گرفته و دهانه آن به حدود ۳۰ متر می‌رسد و در ورودی آن یکی از عظیم ترین و شگفت‌آورترین مجسمه های ایران قرار دارد.

این غار به فاصله ۱۲ کیلومتر از شهر کازرون به سوی شیراز در استان فارس، شهربیشاپور واقع شده است که در مقابل بیشاپور دره زیبایی است که به آن تنگ چوگان گفته میشود. جاده آسفالته به طول ۶ کیلومتر دره را به روستای تنگ چوگان متصل میکند، از این روستا با ۵/۱ ساعت کوهپیمایی میتوانیم به دهانه غار برسیم.

در دهانه غار دو کتیبه سنگی وجود دارد که یکی از آنها ترجمه کتیبه شاپور در نقش رجب و دیگری نحوه برپاسازی مجدد مجسمه پس از ۱۰۰۰ سال در سال ۱۳۳۶ توسط ارتش را شرح می‌دهد. هر دو کتیبه توسط ارتش ایجاد شده است.

مجسمه شاپور،عظیم‌ترین  مجسمه دوران باستان

مجسمه شاپور،عظیم‌ترین مجسمه دوران باستان

عظیم‌ترین  مجسمه دوران باستان در غار شاپور قرار گرفته است. مجسمه شاپور از یک ستون چکیده غول پیکر که در این غار وجود داشته تراشیده شده و با وجود گذشت ۱۷۰۰سال هم چنان پابرجا است هر چند با دو دست شکسته.

این تنها مجسمه باقی مانده از دوران باستان است که حدود ۷ متر ارتفاع و ۳متر پهنا دارد. غار شاپور بر روی دیواره کوهی که دشت تنگ چوگان را به شکل نیم دایره در بر گرفته، زایش یافته است.

دیواره‌های ورودی تنگه پوشیده از نقش برجسته‌هایی تراشیده شده بر روی سنگ هستند که هر یک بخشی از تاریخ دوره ساسانیان را به نمایش گذاشته‌اند. در سمت راست ورودی تنگه آثار قلعه‌ای، که گویا محل نگهبانی از شهر بیشابور بوده است،  دیده می‌شود. کف دره بستر رود شاپور است که آب آن از طریق کانال‌هایی متعدد به داخل شهر منتقل می شده است.

مجسمه دومین پادشاه ساسانی با ظرافتی تحسین بر انگیز از استالاگمیت تراشیده شده، به گونه ای که مشخصات چهره و نوع پوشش و چین و چروک لباس را پیکره تراش با دقت در آورده است.

مجسمه ای که از یک ستون سنگی که قبل از واژگون شدن، در ورودی غار سقف را به کف متصل می کرده به این صورت که گوی کلاهش در سقف و بندهای کفشش در کف غار تراشیده شده است. چهره اش نشان از تبار سلطنتی دارد و از قدرت و شکوهش می گوید و ناخودآگاه حس اطاعت از بزرگی را به انسان القا می کند.این اثر در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Solve : *
27 − 18 =


اخبار

سینما و هنر

جهان